Voor alles is een eerste keer

Achilles 1- Blauw Zwart 1 (2007)

Dit jaar is een jaar van omgaan met veranderingen (teleurstellingen) en vele eerste keren. De eerste keer sinds ik begon met korfballen dat ik geen zaalcompetitie ga spelen en dat ik enigszins blij was in de stromende regen op een modderig veld te spelen. Uiteraard staat de gezondheid voorop, maar de zaalcompetitie is toch wel echt iets waar ik naar uitkijk. En dit mag ook best eens benoemd worden, dat het jammer is.

Net als de blaadjes van de boom vallen en ik het te koud en nat vind om te trainen dan was daar de redding, de zaalcompetitie. Waar de ene week de bal alle kanten opwaaide, heb je een week later in de zaal geen last van wind, regen, sneeuw of andere ongemakken. Hooguit tref je een gladde, donkere of ijskoude zaal. Maar goed dat weet je van tevoren en daar stel je je op in. Het spel is sneller, de tribune gevuld met supporters en het veld kleiner. Dat laatste is inmiddels ook voor de veldcompetitie geregeld, ideaal.

De Rembrandthal

Toen ik in de jeugd korfbalde (paar jaartjes geleden) speelden we in de legendarische Rembrandthal. Na de wedstrijd bleef ik dan samen met teamgenoten hangen, want de rest van de dag gingen we naar alle andere teams kijken. En uiteraard heel veel snoep eten, tikkertje doen en verstoppertje spelen. Later bleef ik natuurlijk ook met teamgenoten na de wedstrijd hangen, om patat te eten en biertjes aan de bar te drinken.

Als ik denk aan de zaalcompetitie dan denk ik ook aan de selectie en de wedstrijden in verre oorden op vreemde tijden. Om 21.00 uur spelen in plaatsen die je niet eens kunt spellen of aan het einde van de wereld liggen. Niet altijd een pretje, maar ik denk dat menig korfballer meteen zijn tas zou pakken. Maakt niet uit waar, Kollum en Buitenpost, Achilles komt eraan!

Ik hoop dat de eerste zaalwedstrijden voor senioren snel en veilig gaan plaatsvinden, zodat we weer samen kunnen komen. Trainen doe je voor een wedstrijd en niet alleen voor lol. Tenminste ik niet. We hebben met de midweek besloten om ons niet aan te melden voor de zaalcompetitie, een pijnlijk besluit. Hopelijk kunnen we op het veld weer vlammen en als het dan koud en nat wordt en de blaadjes beginnen te vallen lekker naar binnen de zaal in.

Hou vol!

Annemiek ten Harkel